Budowa dróg dojazdowych i podjazdów — powiat kłodzki

Wycena zależy od długości i szerokości drogi, nośności podłoża oraz ilości kruszywa do dowiezienia. Największe pozycje to materiał i ewentualna wymiana gruntu. Cenę podajemy po oględzinach trasy i ustaleniu, jaki ruch ma obsługiwać droga.

Dla ruchu osobowego zwykle 20–25 cm kruszywa łamanego po zagęszczeniu, dla ruchu ciężkiego i dojazdu betonomieszarek 30–40 cm w dwóch warstwach. Na podłożu słabonośnym dochodzi geotekstylia i wymiana warstwy gruntu.

Tak, o ile została zaprojektowana pod takie obciążenie: grubsza podbudowa, kruszywo łamane zaklinowane walcem i sprawne odwodnienie. Konstrukcja przewidziana dla ruchu osobowego ulegnie uszkodzeniu, dlatego przeznaczenie drogi ustalamy przed rozpoczęciem prac.

Tak: spadek poprzeczny 2–3%, rów lub korytka przy krawędzi oraz przepusty w miejscach naturalnego spływu wody. W terenie górskim odwodnienie jest warunkiem trwałości konstrukcji, nie elementem opcjonalnym.

Tak. Podjazd i miejsca postojowe wykonujemy w tej samej konstrukcji co drogę: korytowanie, podbudowa z kruszywa łamanego układana warstwami, spadek w stronę odwodnienia i zagęszczenie walcem. Podłoże zostawiamy gotowe pod kostkę albo pod nawierzchnię z kruszywa; samej kostki nie układamy.

Pod samochody osobowe wystarcza 20–25 cm kruszywa łamanego po zagęszczeniu, pod pojazdy ciężarowe 30–40 cm w dwóch warstwach. Plac obciążony jest inaczej niż droga: manewr kołami skrętnymi w miejscu ścina warstwę wierzchnią mocniej niż przejazd na wprost, więc kruszywo łamane musi być zaklinowane walcem. Powierzchnię profilujemy ze spadkiem 2–3% w stronę odwodnienia — woda stojąca na placu rozsadza podbudowę przy pierwszych przymrozkach.